Green Dayyy

หายทั้งตัวดีก่าม้าง

หายหัวอย่างเดียวน่ากัวออก อิอิ^. <

เออ
เกรดเปนไงวะ


อัปรูป ๆๆ อิอิ

;p

อยากได้เกรดเท่าพี่ชาย > <

ผ้าม่านปิดบังหน้าต่าง บังฟ้าสีคราม
พร้อมฟัง เพลง บรรเลงไปแสงทำนอง และ สายดาว
ตัวฉันเองเป็นเพียงธุลีดินที่ลอยไปในอากาศ
อยากให้ใครได้ยินเสียงของ วิญญาณ
ลมที่ผ่านเหมือนเสียงกระซิบ
เกรียรติยศ ของ ความเป็นคน อยู่คู่กับตัว
มีบางคนที่โยนทิ้งไปในท่าน้ำ
แถวๆ คลองแสนแสบ
น้ำเหม็น สีดำ ไร้คนดื่มกิน
ยื่นอยู่บริเวณนี้ ยังกลิ่นสาปของคลองอยู่
ณ สยาม ฉันฝันถึง ความรักที่ผ่านไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง
ยามกลางคืน สายควันออกมาการเผาไหม้
สิ่งที่สลายไป รวมเป้น อนุมูลที่ มองไม่เห็นด้วยตา
แต่บางอย่างไม่มีทางมองเห้น
เฉกเช่น ขอบจักวาล
ความโดดเดียวรอเพียงการตัดสิ้นของทวยเทพ
เมื่อใดที่คนอย่างนี้จะมีคู่
หรือถ้ามี คงถูกทอดทิ้ง
สายดาวที่รวมอยู๋ตรงกลาง ส่องสว่างกว่าพระจันทร์
แต่ มืดมนกว่าพระอาทิตย์
คืนนี้ ยังไม่มีใครโทรมา
ฉันคงต้องอยุ่คนเดียวเหมือนเดิม เหมือนทุกวัน
สิ่งสุดท้าย ที่ทำให้ฉันอยู๋ได้ คือ ฉันชินที่จะอยู่กับมัน
ความ ชินชาสำคัญเวลาเดี่ยวดาย

14/9/52
>>>

ฝันเมื่อคืนดูซับซ้อนกว่าความเป็นจริง
ฝันเมื่อคืนเหมือนว่าฉันทิ้งทุกสิ่ง
เพราะว่า ความจริงกลายเป็นสิ่งที่ไม่เหมือนฝัน
ในฝัน เรามีความสงบภายใต้การหลับไหล
ในฝัน จิตใจฉันโบยบิน คล้ายนกชมฟ้า
อิสระที่เกินบรรยาย
ในฝันมีความตายที่ตัวฉันเองไม่เคยรับรู้
ฉะนั้นในความจริงยังไม่เกิด
หรือเป็นเพียงอตีดที่เก็บมาฝัน
ในฝัน มีธิดาน้อย มาร่วมรักกับฉัน
ธิดาผู้นั้นฉันไม่รู้จัก
มีทุกอารมณืเกิดขึ้นภายในฝัน ภายในคืนเดียว
ฉันสะดุงตื่นเพราะ ความเปียกชื้น และกลิ่นคาว
ฉันลืมตาตื่น และเสียดาย
เป็นเพียงความฝันอีกแล้ว
อารมณ์ค้าง
เมื่อสติของฉันหลับคืนมา ฉันกลับคิดต่างไป
ฉันไม่น่าฝัน ถ้าความเป็นจริงต้องรับผิดชอบ
ฉันไม่น่าฝัน ถ้าความจริงต้องรับเคราะห์
ถ้าเลือกได้ฉันอยากจะสลับฝันคืนนี้กับความจริง
เพราะในฝันฉันคือ พระเจ้ากำหนดทุกสิ่ง
แต่ความจริง ฉันคือ มนุษย์ที่กำหนดตัวเอง


30/8/52 {

อ่าาาาาาาา

เคลียคิว ทำหยั่งกะกูเปนดารา


อย่านัดอารายก่อนหน้านานนัก
มันไม่แน่นอนเว้ย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

นึกว่าใคร!





พี่เอิธนิเอง ,,
^^


อย่ามาทำหน้าเก่งใส่ได้ป๊ะล๊ะ?
55555

ธรรมชาติวันนี้มันช่างน่าตลก
เหมือนสิ่งสกปรกเปอะเปื้อนกระดาษดำ
มองคราวๆอาจมองไม่ออก
รสชาติของความขมขื่นยังคงติดลิ้น
เพียงแต่ความสิ่งหวังยังขมอยู๋ในคอ
แทบ อ้วก ตัวฉันดูว่าวันนี้มันช่างน่าเย้อหยัน
ภาพเงาแสงของวันรุ่งขึ้นเกิดพร้อมฝนที่ร่วงจากฟ้า
คล้ายน้ำตาของกามเทพ
ที่ไม่สามารถยิงศรใส่ชั้นได้
เพราะว่า ฉันนั้นมันคนไร้รัก
แนมองเห็น ขอทานเดินผ่าน
น่าแปลก ที่เมื่อเช้าเค้า ขาขาดเดินไม่ได้
ตอนนี้ เค้าเดินอย่างเมามาย
เศษเงินมากๆมายที่รวมกันเป็นค่าเหล้าขอทาน
สังคมเมืองไทย
โลกแคบ แคบจนไม่มีที่ให้ฉันยืน
สิ่งโสมม และ เสแสร้งเต็มไปหมด
หมดหวังกับอนาคต
แต่ใช่ว่าฉันจะยึดติดกับอดีต
เพราะ คนที่ขุดคุ้ยอดีต คือคนที่ไม่ยอมรับในอดีต

15/8/52::::

หวัดดีจร้า เปนไงเรา สบายดีป่าว

ในวันนึ่งที่ฉันเดินกลับไปที่จุดเดิมอีกครั้ง
เดินถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว
ย้อนกลับไปดั้งการย้อนเวลา
สบตามผู้อื่นราวกับฉันรู้จักทุกคน
แมลงสยายปีกบิเพื่อหาที่เกาะและที่พักพิงยามฝนตก
แต่นั้นไม่ควรจะเป็นตัวฉัน
จงหลับตาแล้ว มองหาเหตุผลของการมีชีวตอยู่
แรงดึงดูด กำหนดการเคลือนไหวในสิ่งมีชีวิต

ฉันมองกลับไปจุดเดิมที่เคยยื่นอยู่
ซากศพแมงสาปถูกฉันกระทืบตาย
ฉันไม่อยากกลับไปที่เดิมเพียงเพราะแมงสาปตัวเดียว
ฉันตระหนักถึงการเดินทางที่ไร้แม้จุดหมาย
ความผิดพลาดไม่ใช่ จุดที่ทำให้เราเดินย้อนกลับที่เดิม
การเดินทางกลับที่เดิมตังหาก คืนความผิดพลาดที่แท้จริง

6/8/52 >

แหม๋ .. นึกว่าใครร

สอบเป้นไง ไม่ต้องรีบหนีไป อิง4 หรอกนะ

55+ เจอกัล

เท่ใช่ปะหละเอากระจกรถไปเสยประตูบ้าน
> < ถ้าพี่รู้นิอดขับแน่ๆเลย

แม่ก็หน้ายักใส่ เหยยย
ผิดพลาดครั้งเดียวแถบจะกินกันเลย
55

ตอนนี้ไม่มีรัยทำเลย
ไม่น่าตื่นมาตอนนี้เลย เซงมาก

ตอนนี้อ้วนก็หนีไปนอนแหระ
ทิ้งเราๆๆ ฮ่าๆ ล้อเล่นๆๆ

ไอ้ลอร์ดสุย เอิท !!

5555555
555555555



*ไอ้สุย...

หวัดดีพี่ !

สุยเอิท !!

55555555555
55555555555555555555

เปงไงบ้างวะเมิง

จะสอบยังว่ะ

เมื่อวาน มีโศกนาฏกรรม ที่แสนสลด
มันมีนานแล้วแต่ฉันยังไม่รู้สึก
น่าตื่นตนก จับใจความลำบาก
หาแก่นสารยาก
ศิลปินที่ถูกเรียกว่าราชาสิ้นใจ
เหตุของการตายยังคงเป็นปริศนา
มันเป็นเรื่องของธรรมชาติที่เป็นทาสเเห่งการเวลา
นอสตาดามุสเคยทำนายไว้แล้ว
ความตายจะยิ้มให้ผู้ที่อยู่สูง
ฉันยังเศร้ากับเรื่องราวเมื่อวานอยู๋
น้ำตาตกใน เธอคนนั้นนั่งเฝ้าศพของราชา
รอวันที่ ราชาผู้นั้นจะฝืนขึ้นมาเต้น มูนวอก
โถ่ ไมเคิล ท่านไปสถิตที่จุดใด
ปุถุชนทุกคนย่อมถึงคราวสลาย ไม่วันนี้ก็ต้องเป็นซักวัน
คงไม่มีอัลบัมใหม่อีกแล้ว
คงไม่มีคอนเสริร์ตอีกแล้ว
คงไม่มีเอ็มวีอีกแล้ว
ฉันฝันสลาย เมื่อนั่งมองกระจกที่ยิ้มกลับมาหาฉัน
คราบน้ำตายังเลอะกระจก
ฉันชิมรสความเศร้าของบุคคลที่มาขอหวยจากศพไมเคิลแจ็คสัน
ฉันเพิ่งรู้ว่ารสมันไม่ต่างจากงานวัดซักเท่าไหร่
เพราะความงมงายยังอยู่กับเราทุกที่

9/7/52>